poniedziałek, 27 lipca 2020

Blaski i cienie codzienności

Troszkę poświętowaliśmy ostatnimi czasy, choć w zdecydowanie bardzo okrojonym gronie...
Najpierw 1 maja świętowaliśmy 20 urodziny mojego syna:
Tort jabłkowo-herbatnikowy mojej roboty. A co, pochwalę się ;)
A 30 maja  świętowaliśmy 50 urodziny mojego męża:
Tym razem chwalę się tortem, jaki mój mąż otrzymał w pracy, od szefa. Ja zrobiłam dla nas taki sam jak dla syna na urodziny - jabłkowo-herbatnikowy, ale zdjęć brak.
Świętowaliśmy tak typowo po holendersku, z balonami w oknie mieszkania i na balkonie.
Potem trochę remontowaliśmy...
Mąż chciał wykorzystać kilka dniu urlopu i fakt, że ma najstarszą (i najmłodszą) latorośl do pomocy i postanowił położyć nowe panele podłogowe:
Jak widać na załączonym obrazku wszyscy jak jeden mąż garną się do pomocy... Brakuje tylko mnie i syna, ale cóż... syn miał lekcje online a ja musiałam iść do pracy.
Ale skoro pomocników było wielu to i robota szybko poszła i po 1 dniu salon był gotowy, a meble ustawione na swoich miejscach:
Przez kilka następnych dni mój mąż wraz z pomocnikami układał panele w przedpokoju, kuchni i w wc. Przy okazji doczekałam się nowego wyposażenia ubikacji ;)
Potem przyszedł czas na ogród... Najpierw trzeba było "wyrównać teren":
A potem ustawić basen i napełnić go wodą:
Jak się pewnie domyślacie radość dziecka nie miała granic ;)
Poem przyszedł czas na świętowanie zdania "egzaminu" z pływania, czyli pierwszego "stopnia wtajemniczenia":
Tak wygląda dyplom A, czyli certyfikat nabycia podstawowych umiejętności pływackich. Wystarczy, żeby się nie utopić przy nagłym wpadnięciu do wody.
A to zdjęcie z Dukkie - basenową maskotką.
W domu czekały na moje dziecko małe niespodzianki - roczna prenumerata komiksu Kaczor Donald i tak długo skrywany, robiony po nocach i wreszcie skończony dywanik:
Córka była wniebowzięta i zaraz w niedzielę (egzamin był w sobotę) pochwaliła się obu babciom, chrzestnemu i swojej 4 letniej kuzynce przy okazji. Jak to dziecko ;)
Tak jeszcze w międzyczasie mąż miał diagnozowane serce. Miał robioną tzw. scyntygrafię serca. Jeśli ktoś nie wie co to jest odsyłam TUTAJ.
Generalnie musiał stawić się 2 razy w szpitalu na badaniu serca podczas relaksu i wysiłku. Wyszło mu lekkie niedokrwienie serca i potrzebna była koronarografia - TUTAJ
Koronarografia wykazała, że generalnie serce jest zdrowe, pracuje niemal idealnie, żyły z jednym malutkim wyjątkiem są idealnie drożne. Ten malutki wyjątek jest zdaniem osoby wykonującej badanie tak mały, że nie ma prawa powodować żadnych dolegliwości.
Więc nadal nie wiemy co go w piersiach ściska. Czekamy jeszcze na telefoniczną konsultację z kardiologiem, ale to dopiero 28 lipca.
Dzień po koronarografii był kolejnym dniem do świętowania - nasze najmłodsze dziecko kończyło 8 lat!
Był mały torcik:
No i oczywiście prezenty - same wymarzone - Lego Friends, książki o konikach i coś jeszcze...Coś, o czym moje dziecko ostatnio mówiło non stop:
Jak zobaczyła ten diamond painting to już nie potrafiła się zdecydować co robić najpierw - diamenciki czy lego...
Dziś muszę powiedzieć, że Lego ułożone jest w całości, natomiast diamenciki zaczęte i jeszcze nie skończone,
Ale teraz nie ma czasu na robienie diamencików. W piątkowy wieczór przyjechała do nas rodzina i tyle się dzieje, że na nic nie ma czasu...
Tak, wreszcie się doczekałam - przyjechała moja mama, jej siostra oraz mój brat z 4 letnią córką. Mamy teraz "full house" - 6 dorosłych osób i 2 dzieci. Dzieci jak to dzieci często-gęsto marudzą. Generalnie każda z dziewczyn nauczona jest bawić się sama, ale chętnie bawią się razem, kłócąc się przy tym i godząc. Kąpią się w basenie, jeżdżą na hulajnogach ewentualnie rowerach, chodzą na plac zabaw z osobą dorosłą, rysują...
Razem z moją mamą przyjechało (wreszcie!) moje krosno (jupiiii!). Niestety chwilowo przy opcji "full house" rozstawienie tego cuda jest nie możliwe. Ale to nic, ważne że już jest, moje i tylko moje ;)
Z racji przyjazdu gości trzeba było im zrobić jakieś miejsce do spania. Miejsce jest na strychu. Od lat ponad 10 strych jest zaadaptowany na dodatkową sypialnię. tylko co jakiś czas zmieniają się tam łóżka. Na początku były tam 2 dwuosobowe dmuchane materace, potem dwuosobowe łóżko, potem znów dmuchany materac...
Teraz od maja stoi tam jednoosobowe łóżko, już na stałe. Teraz do tego dołożyliśmy dmuchany, dwuosobowy materac i na strychu spokojnie śpią 3 osoby:
Znacie takie powiedzenie, że lepsze jest wrogiem dobrego? Pewnie tak. A mój mąż przekonał się o tym na własnej skórze... 
Otóż na strych prowadzą schody z klapą. Tzn normalnie schody schowane są w suficie w korytarzu i wysuwają się dopiero po otwarciu klapy. Schody były kilkukrotnie przerabiane, przekręcane i teraz skrzypią, gdy się po nich chodzi. W niedzielę, zaraz po przyjeździe gości mój mąż chciał jeszcze coś tam poprawić przy tych schodach. Niestety cos poszło nie tak, mąż się poślizgnął na tych schodach i zahaczył podudziem o wystającą śrubę.
W efekcie tej naprawy spędziliśmy kolejne 2,5h na pogotowiu, a mąż jest bogatszy o 1 głęboką ranę, kilka zadrapań i 8 szwów...
Zdjęć Wam nie pokażę, bo są odrobinę drastyczne...
Tak się zastanawiam, czy może już czas na jakiś abonament szpitalny.... 
 Na froncie robótkowym "zrobił się" kolejny dywanik. Tym razem dla czteroletniej Zosi, córki mojego brata. Moja córka pochwaliła się dywanikiem podczas rozmowy z Skype, a Zosia od razu powiedziała ze też taki chce...
Stwierdziłam, że zamiast kupować kolejną zabawkę w prezenice, zrobię dziecku dywanik.
Zaczęłam już jakiś czas temu, ale trochę opornie mi szło i nie zdążyłąm skończyć przed przyjazdem gości. Podarowałąm Zosi kolorowankę i pokazałam, że robi sie dywanik. Od tej pory Zosia codziennie pytała, czy dywanik już jest skonczony.
Z racji tego, że Zosia ma większy pokój niż moja Olivia od razu robiłąm dywanik z większej ilości oczek. Niestety w okolicach środy okazało się, że pomimo iż tak jak przy poprzednim dywaniku dołożyłam 1 kolor (różowy), to trzeba bedzie jeszcze coś dołożyć:
Postanowiłam zakupić kolor fioletowy i dziś dywanik wygląda tak:
Jeszcze pozszywać i pochować nitki. 
A potem dorobić jeszcze poduszki... Oczywiście na zamówienie, bo zarówno Olivia jak i Zosia stwierdziły, że sam dywanik to trochę za mało...
Tak więc Kakao SAL będzie się robił dopiero za miesiąc, a Widok z Okna gdzieś w okolicach października....
Tradycyjnie z braku czasu (goście) tudzież weny post pisany jest tydzień...
Do tego Blogger zmienił conieco i jeszcze trochę cięzko to ogarnąć.

Dziękuję za odwiedziny an moim blogu oraz za pozostawione komentarze. Wszystkim życzę udanych wakacji



sobota, 11 lipca 2020

Kakao SAL motyw 6

Ogólnie jestem zajęta, zabiegana, zarobiona i czas ucieka mi przez palce. Na kalendarzu kartkowym, takim co to się każdego dnia urywa kartkę ciągle u mnie wtorek 7 lipca....
Dopiero co do mnie dotarło, ze przecież już 11 lipca i trzeba pokazać nasz SAL!
Tak więc nie przedłużając:
1. Małgosia - Magiczny Świat Krzyżyków:
2. Cytrulina - Cytrulina Hand Made:
3. Edyta - Szafirowy Zakątek:
I moje na końcu:
Apetyczne te truskaweczki prawda? Choć przyznam, że zdecydowanie wolę bez czekolady ;)

Tak, dziewczyny już pracują nad największym motywem tego samplera - nad samym owocem kakaowca i napisem Kakao. Specjalnie zostawiłam ten motyw na koniec. Mamy całe wakacje na wyhaftowanie tego motywu, więc post podsumowujący ukaże się dopiero we wrześniu.
Ale jak uczestniczki podeślą mi jakieś zdjęcia "in progres" to postaram się je wam w sierpniu zaprezentować.

U mnie już połowa kakaowca powstała, ale musiałam odłożyć, bo jak zwykle robię coś "na wczoraj". Cóż, życie ;)

Dziękuję za wasze odwiedziny na moim blogu i za pozostawione komentarze. Pozdrawiam i życzę udanej niedzieli.

czwartek, 25 czerwca 2020

Dopadło mnie lenistwo....

Tak to właśnie wygląda na blogu, że dopadło mnie lenistwo - nic nie piszę, niczym się nie chwalę, nic nie komentuję. Widać, nic nie robię...
Ale to nie do końca jest tak, jak wygląda, bo robótkowo się dzieje, nawet dość sporo. Tylko jakoś tak znów czasu (i chęci) brak na pisanie.
No bo tak po kolei to powstała kolejna strona Widoku z Okna:
Tyle było gdzieś 1 czerwca. Teraz już jest odrobinę więcej, ale nie zrobiłam fotki. Musicie mi wierzyć na słowo, że mam już połowę kolejnej strony.
W haftowaniu czasami pomaga mi kot:
Pilnuje schematu i pudełka z mulinami... Nie, no przecież on nie przeszkadza... Przeszkadza za to fakt, ze jak zwykle tradycyjnie już zabrakło mi najbardziej w tym momencie potrzebnego koloru muliny. I jak zwykle tradycyjnie zamawiałam ją 3 tygodnie... Ale w końcu zamówiłam, powinna jutro przybyć.
W międzyczasie zrobiłam kolejny SAL-owy motyw - truskawkę i z braku potrzebnych mulin do Okna zaczęłam haftować Kakao.
Oprócz tego powstał dywanik dla córki... Tzn on jeszcze tak do końca nie powstał, chociaż już wyglądało na finisz:
Jakoś tak wyszło, że niemal każdy kolejny motyw robiłam luźniej od poprzedniego i całkiem luźno od pierwszego motywu co spowodowało problemy przy zszywaniu. Dywanik przeleżał dwa tygodnie zanim sprułam ostatni motyw i zaczęłam go robić na nowo.
I tu musze się przyznać że coś opornie mi to idzie...
Znów od pewnego czasu padam na pysk i przysypiam gdzie tylko usiądę. A już próba haftowania czy robienia na drutach na świeżym powietrzu w ogrodzie zawsze kończy się drzemką. Najczęściej wyglądam jak ten kot właśnie:
Nie ruszać, nie dotykać, nie budzić. Dać przytulankę i zostawić w spokoju ;)
Mam tyle projektów i pomysłów, a wciąż brak energii na ich zrealizowanie.
I tak się zastanawiam, czy za tym wszystkim nie kryje się koronawirus...
Tak się rozleniwiłam przez te 2 miesiące kiedy moje dziecko nie chodziło do szkoły, że aż strach. Przedtem budziłam się często przed 7.00 i byłam wyspana. Teraz liczy się każde 5 minut które uda mi się spędzić w łóżku...
Do tego wszystkiego dochodzi stres związany z problemami zdrowotnym męża. W najbliższą środę będzie miał cewnikowanie serca, a potem czeka go chirurgiczne usuwanie zębów (czy tego co z nich zostało) górnej szczęki....
A od wczoraj boli go ucho....
Jak nie urok to.... wiecie co ;).
Dobra, koniec biadolenia, idę kończyć dywanik, bo w kolejce czekają nowe projekty. Nawet włóczkę już mam, dzisiaj przyszła:
Życzcie mi powodzenia :D

Dziękuję za Wasze komentarze.
Katarzyna - UFOK, czy nie ufok, kiedyś by się doczekał końca ;)
Renka - uwierz, że każda z nas ma co najmniej 3-4 rozgrzebane projekty. Moje się już nie mieszczą w swoim kąciku...
Meri - jak nie w tym roku, to w następnym. Kiedyś skończysz ;)


Pozdrawiam serdecznie